PLOTĄC

znowu znikam, znowu tworzę

jasne gwiazdy Ci otworzę

bo znów płaczę, znów się plączę

cienkim śpiewem drgania łączę

lecz nie widzisz moich starań

kiedy z bólu się wyzwalam

ślepy wzrok Twój bada lustra

która z myśli nie jest pusta?

w której znajdę blask bliskości

pomruk młodej niestałości?

gdzie schowałeś nasze słowa?

przecież byłam już gotowa

złości miesza wiatru hałas

już nie modli się nikt za nas

ale nadal chcę Ci dawać

szczęście, choć to nie wypada

złożę szepty w Twoich dłoniach

ja - naiwna nieznajoma

bo nad głową moją gwiazdy

znów chcą zamknąć dotyk jasny

tak się plączę, płaczę znowu

szukam drżeniem swym sposobu

wyśpiewuję znów nieśmiało

czego serce nie doznało