PAŹDZIERNIK

nadejdzie zimny październik

jeszcze trudniejsze się staną

dni, w których serce zatęskni

za obcą wciąż ukochaną

czuję już ostry wiatr, który

przyozdabia moją twarz grymasem

krzywię się, bo brudne chmury

znęcają się nad słońcem i czasem

coraz chłodniej będzie, na pewno,

to wiem, jak wiem, że istnieję,

choć chcę Ci powiedzieć niejedno

i wzbudzić w Tobie nadzieję

to liczę na to, że deszcz, jeśli

spłynie, jeszcze mroźniejszy

szybko zmyje ze mnie Twój zapach

schowany, skryty, najgłębszy

nie ogrzejesz mnie tej jesieni

będę zimna i za wiosen parę

bo nie jesteś moją i czuję

że nigdy się taką nie staniesz

muszę pogodzić się z faktem,

że gdy włosy rozwiewa Ci świeżość

tulę się w kącie jak dziecko

rysujące smutek białą kredą

przyjdzie zimny październik

upchnie we mnie chłód i samotność

moje usta pozostaną same

bo daleka jest Twoja obcość

jednego się tylko obawiam

jedno ciśnie mi do oczu łzy

boję się, że nigdy nie znikniesz;

że zawsze będziesz Ty, Ty, Ty