HAZARD

karty leżą już na stole

to przegrana partia

śmiać próbuję się na dole

z tego co w tych kartach

i choć zimno mi w tym rowie

ziemia swą twardością rani

plącze mi się myśl po głowie:

tak jesteśmy rozegrani

tak stworzono nas z prostoty

byśmy ciągle dostawali

karty słabe, złe banknoty

serca kruche, choć ze stali

więc poleżę sobie trochę

rozciągnięta w mej słabości

po dniach kilku, na piechotę

zacznę iść do szczęśliwości

jeśli buty mi zabiorą

będę dalej dreptać boso

zmierzę się ze swoją zmorą

ból omyję chłodną rosą

i niech los tak rzuci kośćmi

by mnie wesprzeć albo dobić

ja nie przyjmę już litości

doskonale wiem, co robić