- Duża dziewczynka i płacze!
- Ale ja nie umiem inaczej,
Wiem, co pani o mnie myśli,
Ale koszmar mi się przyśnił.
- Co, dziewczynko, Ci się śni?
- Nic.
- „Nic” nie może być koszmarem!
- Może – rzekła z żalem.
- Wobec tego, czego boisz się?
- No… to „nic” przeraża mnie.
Bo nic nie ma, pustka w głowie…
Co mi pani teraz powie?
- Żebyś bać się już przestała,
Żebyś więcej nie płakała,
Nie przejmuj się błahostkami,
Zajmij się poważnymi sprawami!
… Dziewczynka tak zrobić chciała,
I nie płakać się starała.
Na pytanie „co Ci się śni?”
Odpowie „nic” dusząc łzy.
- Ale ja nie umiem inaczej,
Wiem, co pani o mnie myśli,
Ale koszmar mi się przyśnił.
- Co, dziewczynko, Ci się śni?
- Nic.
- „Nic” nie może być koszmarem!
- Może – rzekła z żalem.
- Wobec tego, czego boisz się?
- No… to „nic” przeraża mnie.
Bo nic nie ma, pustka w głowie…
Co mi pani teraz powie?
- Żebyś bać się już przestała,
Żebyś więcej nie płakała,
Nie przejmuj się błahostkami,
Zajmij się poważnymi sprawami!
… Dziewczynka tak zrobić chciała,
I nie płakać się starała.
Na pytanie „co Ci się śni?”
Odpowie „nic” dusząc łzy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz