Z TĘSKNOTY

tęsknię za złością spomiędzy Twych doznań

brakuje mi tego, co nie sposób poznać

szukam Cię w życiu, nie widząc spojrzenia

choć czuję Twe gesty w muzyki odcieniach

wspominam niechcący wzrok wciąż gorący

nie mogę zapomnieć, że śmiech Twój był drżący

mówię za dużo, powtarzam to samo

bo nie chcę się uznać za pokonaną

odpycham świadomość, że znikłeś już całkiem

mamrocząc uparcie “nie poddam się w walce”

lecz wojna bez sensu, bez uczuć się jawi

gdy tylko jedno do boju się stawi

odsunąć się w świat bez Twych słów powinnam

bo z myślą o Tobie znów czuję się winna

ale gdy widzę Twój uśmiech, to słyszę

jak ciepła nadzieja się w duszy kołysze

bo nie chcę już sama i nie chcę z kimś nowym

ciągnąć istnienia z umysłem zbyt płowym

wiązanie dążeń jak zwykle, bez wiary…

to wszystko na nic, płonne zamiary

czynisz mnie silną przy Tobie, przy nikim

poznałam już dobrze przed bólem uniki

lecz nie chcę, nie mogę, bronić się będę

przed dniem, w którym kogoś zdobędę

zachować dla Ciebie chcę wszystkie siły

i poznam te lęki, które o nas śniły

zgubię się w myślach znadując się w sobie

poczekam aż przyjdziesz i wszystko mi powiesz