NIEŚMIAŁO

wstydzę się trochę Tych wierszy

kwitnących pod Twoim zapachem

owszem, nie byłeś pierwszy

lecz byłeś pierwotnym latem

jedynym gorącym oddechem

nie w myślach tylko, lecz we mnie

wszystko co przedtem, to kruchość

wpisana tu nadaremnie

trochę to boli, troszeczkę

że uleciałeś z dymem

a ogień, co nie tknął nas jeszcze

opisze nas słabym rymem