MALOWANE

okropnie samotne malują się noce

i pustkę czuję przy sercu

kiedyś obok leżały Twe słowa

lecz dziś nic nie ma w tym miejscu

męczące i długie mnożą się godziny

gdy zamknąć muszę powieki

na próżno szukać pociechy w modlitwie

i nie przydają się leki

wpadłam z impetem w euforię i uśmiech

składając dla Ciebie swą duszę

a teraz, kiedy poddałeś się w walce

zapadam się w sobie i kruszę

kolejna minuta mi spływa po gardle

przestać to nie chcę, to nie umiem

marzę byś kiedyś pokazał mi powód

bo sama go nie rozumiem

przecież pomimo wszystkich przykrości

nie można się poddać tak łatwo

pragnienia raczej nie gasną tak szybko

jeśli wciąż pali się światło

więc wstąp w mą niewinność raz jeszcze

i patrząc prosto w kochanie

powiedz, dlaczego jesteśmy tak trudni

i czemu tu nie zostaniesz

pokaż mi śmiało, niczym na mapie

miejsce, gdzie gwiazdy upadły

i wtedy już całkiem zwiędnę w spokoju

z pewnością, że lęki mnie skradły

wykrzycz gdzieś z głębi wszystko co tłumisz

recytuj z pamięci swe żale

opowiedz z innego punktu widzenia

to, co znam doskonale

dopiero, gdy powiesz z wściekłością

że nigdy Cię przy mnie nie było

broń swoją złożę, wyciągnę chorągiew

wypuszczę, co nas skleiło

lecz jeśli nie umiesz zupełnie szczerze

powiedzieć, że nic nie zostało

zachowam dla Ciebie każdą melodię

kawałki duszy i ciało

bo chowasz się we mnie uparcie i nie wiem

czyja właściwie to wina

lecz jedną prawdę znam doskonale:

kocham, ubóstwiam Cię trzymać