KRES

pomarszczone twe opuszki

dotykają marzeń starych
bo zostały ci okruszki
chleb jest tylko dla wytrwałych

wypadają wszystkie włosy
nawet w rękach nie zostają
wiem że ciągle słyszysz głosy
złe wspomnienia w głowie grają
 
znika z myśli każdy uśmiech
chwile szczęścia ulatują
i nie zdążysz już nim uśniesz
spełnić pragnień co się snują

wiesz że zrobić nic nie możesz
i naprawić już nie zdołasz
czynów które dręczą umysł
zanim jeszcze je przywołasz

czujesz że odchodzisz z wolna
żegnasz życie nieprzeżyte
w proch obrócą się marzenia
wszystkie twoje myśli skryte

nic po tobie nie zostanie
tylko garstka starych zdjęć
szczypty dwie tęsknoty bliskich
łza dzielona na pięć